fbpx

Een eerlijk pleidooi van een jonge moeder over haar zwangerschap.

Je hebt iets nieuws verzonnen: je klimt op me, en gaat half staand uit mijn borst drinken. Ik voel mijn hartslag echoën in jouw buik en ik ga terug naar de eerste keer dat ik je hartslag hoorde.

De eerste echo van mijn zwangerschap. Negen weken was je, en je liet je toen al gelden, onze baby. Je vader en ik waren nog niet zo lang bij elkaar, maar ik wist toen al dat jij zou komen. Na een zomer vol vakantie en festivals begon je met bestaan. Was het Berlijn, aan de Franse kust of ergens op een Waddeneiland? Wat ik wel wist, is dat je van liefde gemaakt bent, mijn kleine meid. Je kwam voort uit zoveel liefde en geluk, en dat voelde ik ook, maar ik kwam ook een andere kant tegen. Een donkere kant die pijn deed, die soms angst en onzekerheid bracht en me misselijk maakte. 

Ik was een tijd zo gespannen, en ik voelde me soms echt slecht. Het was af en toe moeilijk, terwijl ik dacht: ik moet toch dolgelukkig zijn?

Maar hier hoor je vriendinnen niet over. Soms lijkt het wel alsof er van je verwacht wordt dat zwanger zijn altijd alleen maar feest is. Dat is het ook, maar het is ook een gigantische uitdaging voor lichaam en geest. Ik pleit er daarom voor dat we eerlijker zijn, en dat we er meer met elkaar over gaan praten. Veel meer!

Een groot deel van de zwangere vrouwen, zeker in het begin van de zwangerschap, is ontzettend misselijk. Als je pech hebt geef je ook nog eens elke dag over en daar kan je je echt heel erg rot door voelen. Je hoort blij te zijn, maar het lijkt net of je geluk even geen verbinding kan maken met je lichaam. Je raakt uitgeput, en zonder energie is genieten van een nieuw leven op komst erg lastig.

Probeer op die momenten niet te veel van jezelf te vragen. Er groeit een nieuw leven in je, met een waanzinnige snelheid. Dit kost zoveel energie! Wees daarom zacht voor jezelf en eis niet dat je alles nog moet kunnen. Accepteer chagrijnigheid, wees maar futloos. Drink extra water of thee, eet kleine beetjes. En doe dutjes, OMG doe dutjes! Leg wat crackertjes op je nachtkastje zodat je die kan eten voordat je opstaat. En weet dit: Je zwangerschap duurt negen maanden, die misselijkheid wordt minder, echt waar. Als je je fysiek beter gaat voelen komt er vanzelf ook meer ruimte voor geluk. Oefen alvast deze mantra die je in het jonge moederschap als new mom sowieso goed kan gebruiken: Alles is een fase, alles is een fase, alles is een fase. 

Het is ook belangrijk dat je blijft praten. Met je partner, je moeder, een vriendin, of misschien juist iemand die wat verder van je afstaat. Je bent niet alleen. Er zijn ook fijne groepen online te vinden. En wij, bij Mom & co proberen ook die verbinding te creëren of er op een andere manier voor je te zijn, naast onze zwangerschapscursus. 

Lieve mama, het is soms zo gek, dat zwanger zijn. Het maakte mij sterker en besluitvaardiger dan ooit, maar ik beleefde ook angstige en eenzame momenten en het hoort er allemaal bij. Dus blijf praten! Over het mooie én het moeilijke. Vertrouw erop dat je het goed doet. Voor jezelf en voor die andere hartslag die in jou klopt. 

Liefs, Maria.