fbpx

Lonneke verlost.

In 7 sloten tegelijk

Het was een rustige stille nacht ergens in Brabant, waar ik zo’n 7 jaar geleden werkte als verloskundige. Zo vredig als voor veel mensen een nacht kan zijn, zo onrustig en indrukwekkend wordt het voor verloskundigen zodra de zon zakt.* En deze nacht zou voor mij absoluut onvergetelijk gaan worden.

Ik werd wakker gebeld door een aanstaande vader, de weeën waren begonnen, het was hun tweede kindje en het zag er naar uit dat de bevalling vlot zou gaan. Ik kleedde me snel aan, stapte in de auto en reed naar de boerderij van de aanstaande ouders. Op de donkere landweg, niet druk bewoond, brandde in een van de huizen licht, dus parkeerde ik mijn auto daar op het erf. Met mijn koffers in de hand belde ik aan. Niemand deed open, dus ik belde nogmaals. Na een tijdje werd de deur open gedaan door een man en een vrouw, beide gekleed in hippe ‘wij-zijn-al-zeker-20-jaar-getrouwd-pyjama’s’. Verbaasd en slaperig keken ze mij aan.

Zij: ‘Mag ik vragen waarom u om 0300u ‘s nachts aanbelt?
Ik: ‘Jullie krijgen geen baby?’

Zij: ‘Nee.

Op dat moment hoor ik een stem achter mij die zegt: ‘Volgens mij moet je bij ons zijn’. Daar stond de aanstaande papa, ik had per ongeluk bij de overburen aangebeld, oeps!

Terwijl ik terugliep naar mijn auto geeft hij aan dat zijn vrouw drukgevoel heeft. OH OKE, dit betekent beginnende persdrang oftewel de laatste fase van de bevalling…. oftewel OPSCHIETEN!! Dus ik stap supersnel mijn auto, zet hem gehaast in z’n achteruit en rij ‘m zo 1- 2 – 3 … de sloot in. TOP!

Tijd om hier lang bij stil te staan is er niet. Ik probeer mijn auto er nog uit te rijden, maar hij staat hartstikke vast. Via mijn achteruitkijkspiegel zie ik de papa met grote ogen naar mijn auto kijken. Wat nu?

De sloot is gelukkig droog, dus ik klauter uit de scheefstaande auto. We wisselen een blik, en zonder woorden besluiten we dat deze zeer onhandige situatie voor latere zorg is. Gelukkig kan ik nog bij mijn verlostassen*, deze pak ik en ga snel samen met papa naar binnen.

Boven aangekomen ligt mama op bed en heeft duidelijk persdrang. Ik leg snel mijn spullen klaar en ga op bed zitten om een inwendig onderzoek te doen. Terwijl ik naar voren buig, krijgt de aanstaande moeder een enorme perswee, waarop haar vliezen breken. Je raad het al: ik krijg een golf vruchtwater over me heen, in Biarritz zou je hier zo op weg kunnen surfen. Terwijl het vruchtwater uit mijn oren druipt, kijk ik over mijn schouder naar de papa toe die met een boers accent zei: ‘Jij hebt je dag niet hè’.

Niet lang daarna wordt er een prachtige baby geboren, wat ervoor zorgt dat ik mijn vruchtwaterdoop en auto even vergeet.

Toen ik een tijdje later het kindje aan het wegen was klonk er een stem vanuit de beneden verdieping. Het was de buur-boer:  Hey wisten jullie wel dat er een auto voor bij jullie in de sloot staat?’ Toen deze beste man hoorde dat het de auto van de verloskundige was, heeft hij (zonder gein) zijn tractor gepakt, en mijn auto uit de sloot gesleept.

Een alledaagse dag in mijn leven als verloskundige ;).

*80% van de bevallingen vindt ’s nachts plaats.

* Een verlostas is een tas waarin alle medische spullen van de verloskundige zitten, deze spullen hebben we nodig tijdens een thuisbevalling.