Lonneke verlost | Mom & co

Lonneke verlost

Lonneke verlost, eerst even voorstellen.

Hi! Ik ben Lonneke, een 32 jarige Brabander die in Amsterdam woont. Ik wist al op jonge leeftijd dat ik verloskundige wilde worden. Net zoals ik al op jonge leeftijd wist dat ik erg onhandig ben en enorm gevoelig. Deze laatste 2 eigenschappen zorgen er in mijn leven als verloskundige voor dat ik vaak bijzondere en grappige momenten meemaak. Momenten waar de tranen me in de ogen schieten maar met enige regelmaat beland ik ook in situaties waar ik het liefst de grond onder mijn voeten wegzaag om er vervolgens doorheen te zakken.

Roze Onderbroek.

Laat ik beginnen met de dienst waar ik als net afgestudeerde verloskundige uit mijn broek scheurde. Nu denk je misschien ‘OH MY GOD DAT IS ECHT GENANT’. Klopt, maar dit valt mee met de rest wat er in mijn carrière nog zou gaan gebeuren, maar dat wist ik op dit moment allemaal nog niet.

Ik was 23 jaar, net afgestudeerd en bevond me in een levensfase waarin ik dacht dat het een slim idee was om een neon roze onderbroek onder mijn hippe witte jeans aan te trekken. Laten we beginnen met het feit dat je als verloskundige maar 1x de fout maakt om iets wits tijdens je dienst aan te doen. Als je na een dienst thuis komt met moedermelk en meconium (babypoep) op je witte kleding leer je dat snel genoeg af.
Op een mooie zomerse dag werd ik gebeld door een aanstaande papa met de mededeling dat zijn vriendin regelmatige weeën had, om de 5 minuten. Omdat ze de eerste keer vlot was bevallen ging ik er meteen heen. En het ging vlot. Bij aankomst had mama al 5 cm ontsluiting. De ouders wilden graag poliklinisch bevallen, dus we moesten snel naar het ziekenhuis. Papa ondersteunde mama en ik liep bepakt met camera’s, opladers, een maxi-cosi en zo’n 6 tassen naar buiten.

Wanneer je gehaast een auto inlaadt doe je dit niet perse met flatterende bewegingen. Wanneer ík gehaast een auto inlaad heeft het niet veel meer met menselijke bewegingen te maken. Terwijl ik voorover over de achterbank leunde hoorde ik een scheurend geluid waarvan ik meteen wist dat het slecht nieuws was. Ik draaide me om en papa keek mij, ik kan het niet anders omschrijven, onthutst aan. Zonder een woord te wisselen besloten we dat hier nu geen tijd voor was en sprongen we in de auto waar mama nog steeds als een baas haar weeën opving.

In de tijd die volgde; de prachtige geboorte die plaatsvond en de bijzondere ontmoeting tussen ouders en kind waar ik getuige van was, hing mijn rechter bil half uit mijn broek. Voor iedereen in de kamer, behalve voor mijzelf, was een groot deel van mijn flitsende roze onderbroek zichtbaar.
Toen baby Tessa een uurtje later werd aangekleed grapte papa: ‘Lonneke is in ieder geval wel helemaal in stijl van ons meidenthema vandaag’.


10 dingen die je als partner niet tegen je vrouw zegt tijdens de geboorte | Mom & co

10 dingen die je als partner niet tegen je vrouw zegt tijdens de geboorte

We zeggen allemaal wel eens onhandige dingen in tijden van spanning. Partners tijdens de geboorte van hun baby hebben daar helemaal een handje van.

Vaak bedoelen ze het natuurlijk gewoon goed, maar het kan op momenten als een bevalling net even verkeerd vallen. Zelfs als je je goed voorbereidt door middel van een zwangerschapscursus met bijvoorbeeld hypnobirthing is het heel normaal dat je nog wat gezonde spanning in je lijf hebt, en misschien net de verkeerde dingen zegt. Nou heren en dames, hier een lijstje van de dingen die je absoluut niét moet zeggen tijdens de bevalling.

1. Er is er nog nooit een blijven zitten.
Wordt deze echt nog gebruikt? Jazeker. Met alleen maar achterliggende goeie bedoelingen. Wat je als partner hiermee eigenlijk probeert te zeggen is ‘dit gaat voorbij’. Je hebt er alleen simpelweg tijdens de geboorte helemaal niks aan dat miljoenen vrouwen jou al voor zijn gegaan en vooral; dat zij al klaar zijn met bevallen en jij nog niet. Tip: pas de uitspraak iets aan, met alsnog dezelfde goede bedoelingen. Bijvoorbeeld ‘je bent al een heel eind op weg, je doet het super’.

2. En dit is pas het begin.
Bij het eerste rustpunt van de Kilimanjaro zeg je ook niet ‘de zwaarste kilometers moeten nog komen’. Niemand wordt daar blij van, en het geeft de burger alles behalve moed. ‘YES het is begonnen, vandaag wordt onze baby geboren’ klinkt al een stuk positiever.

3. Poeh, wat ben ik moe.
Als je straks met z’n drieën samen als gelukkig gezin naar huis wil gaan, zou ik deze als liefhebbende partner voor je houden.

4. Ik ga even pizza bestellen, lust jij ook iets?
Tijdens de geboorte eten vrouwen in principe bijna niks. Daarbovenop komt nog dat ze een enorm ontwikkeld reukvermogen hebben. Ze ruiken gegeten teentjes knoflook op 3 dagen afstand. Grote kans dat jij samen met je pizza 5 minuten na ontvangst buiten op het balkon staat. Doe iedereen, vooral je vrouw, dus een plezier en smeer een boterham met kaas.

5. Ik ga de verloskundige alvast even laten weten dat je voorweeën hebt.
Voorweeën, het woord zegt het al. Dit zijn de weeën helemaal aan het begin van een bevalling, of zelfs nog vóór de bevalling. Bellen met voorweeën heeft niet zoveel zin. Het kan dan namelijk nog best lang duren voor de bevalling echt begint. Zoek dus vooral afleiding en ga niet focussen op elk krampje dat je voelt. Daarnaast zijn de belinstructies van je verloskundige met een reden gemaakt. Als je geen zorgen hebt hoef je met voorweeën je verloskundige niet te informeren. Je belt haar misschien wakker terwijl ze nog niet zoveel voor je kan doen. Voorweeën kunnen weer afzakken, zonde als je dan een vals ‘groen licht’ gegeven hebt. In deze situatie wacht je rustig af, en ga je eventueel weer slapen. Kusjes en lieve woorden zijn natuurlijk wel altijd erg welkom.

6. Je eigen lichamelijke klachten benoemen.
Als je aan het bevallen bent heb je weinig empathie voor de verstuikte enkel of de stijve nek van je partner. Dus ook al doet je voetbalknie pijn of heb je wat last van je rug omdat je langere tijd in dezelfde houding hebt gezeten, pak lekker in stilte een paracetamolletje en verder ssst..

7. Kan het licht aan?
Ja dat kan, in een andere kamer. Vaak vinden vrouwen gedimd licht fijn als ze aan het bevallen zijn. Dit geeft ze wat meer de kans om in de weeën te ‘duiken’. Je zwakt een zintuig af, waardoor je meer gefocust bent op wat er in je lijf gebeurd, je kan meer naar binnen keren. Als je als partner dus licht nodig hebt om je Sudoku puzzel in te vullen ga je dat of ergens anders doen of je bewaard hem lekker voor een andere keer. Als je afleiding nodig hebt, probeer eens een zachte massage techniek uit op je vrouw, daarmee maakt ze namelijk extra endorfine aan om meer in haar ‘bevalbubbel’ te komen. Ze zal je vast erg dankbaar voor zijn.

8. Denk je dat ik morgen naar kantoor kan?
Het is heel logisch dat wanneer je zelf niet aan het bevallen bent, er in je hoofd nog allemaal praktische regeldingen voorbij komen. Als je dit soort vragen aan je vriendin stelt terwijl ze aan het bevallen is heb je kans dat je haar uit haar ‘bevalbubbel’ haalt, en dat is wat je juist niét wil doen. Het antwoord op de vraag of je morgen naar kantoor kan, wil ik je trouwens wel alvast geven: ‘Nee, je kan morgen niet naar kantoor’.

9. Komt dat wel weer goed?
Grappen over een vagina zijn tot minimaal een week na de bevalling verboden terrein. De vagina zelf voor wat langere tijd trouwens. Tijdens de bevalling kun je je voorstellen dat er druk op de vagina en bekkenbodemspieren komt te staan, daardoor kan er een zwelling ontstaan. Bovendien kan het ook nodig zijn dat er gehecht moet worden. Weet dat een zwelling slinkt, en dat hechtingen genezen. Het antwoord op de vraag is dus: ‘JA, het komt goed’.

10. Ajax staat 2-0 achter.
Dat je wat afleiding zoekt tijdens (het begin van) de bevalling hoeft voor jullie beide niet iets slechts te zijn. Een spannende voetbal finale daarentegen werkt adrenaline verhogend. Adrenaline remt oxytocine en endorfine, en dat zijn net de stofjes die je nodig hebt als vrouw tijdens je bevalling. Dus wil je graag wat afleiding, kies dan voor een romantische Netflix comedy, oké, niet te vergelijken met Ajax, maar wel goed voor de sfeer tijdens de bevalling.


Vijf feitjes over mindfulness | Mom & co

5 feitjes over mindfulness

Wat is mindfulness precies? En waarom horen en lezen we er steeds meer over? En hoe kan je dit toepassen tijdens de zwangerschap en de bevalling? Mindfulness betekent eigenlijk ‘je volledig bewust zijn van je huidige ervaring’. Hoe vaak per dag doen we wel niet dingen op de automatische piloot? Denk aan autorijden, handelingen tijdens het koken of routines op je werk. Mindfulness werkt precies het tegenovergestelde.

In de zwangerschapscursus van Mom & co gebruiken we elementen uit mindfulness en hypnobirthing ter voorbereiding op de bevalling. Maar mindfulness is niet alleen tijdens de zwangerschap gezond, ook na de bevalling of voor de partners biedt mindfulness vele voordelen.  Om wat meer te weten te komen over mindfulness hebben we hier 5 feitjes voor jullie.

1. De basisprincipes achter Mindfulness zijn afkomstig van het Boeddhisme.

Het Boeddhisme is ongeveer 500 jaar voor Christus ontstaan in India. Boeddha heeft zijn hele leven besteed aan ontdekken waar het lijden van de mens vandaan kwam. Hij was degene die stelde dat lijden kwam door de mensheid zelf omdat we ons hechten aan fijne ervaringen, en afzetten tegen vervelende ervaringen.

2. Mindfulness verlaagt stressprikkels.

Vandaag de dag krijgen we per uur ongeveer evenveel prikkels binnen als in de Prehistorie per jaar. Laat dat maar even op je inwerken. Je telefoon, de TV, een tram die voorbij rijdt; allemaal prikkels. Te veel prikkels kunnen zorgen voor onrust. Je hoofd kan letterlijk vol zitten omdat je overprikkeld bent. Mindfulness zorgt ervoor dat je bewust bezig bent met je ervaringen op dat moment. Bijvoorbeeld een verhaal dat je wordt verteld of een ademhalingsoefening waar je stap voor stap doorheen gepraat wordt. Door te focussen op waar je mee bezig bent, wat je ook doet, kom je tot rust. Het vermindert piekeren en stress. Tijdens de zwangerschap en bevalling is het essentieel om goed te kunnen ontspannen en mindfulness kan hier dus goed bij helpen.

3. Mindfulness kan zorgen voor verbetering van focus en concentratie.

Mindfulness zorgt er voor dat je je aandacht beter kan richten en verdelen, met als effect dat je minder snel afgeleid raakt. Het zorgt er dus voor dat je bijvoorbeeld bij een vergadering niet alleen fysiek aanwezig bent en dromend naar buiten staart, maar je meer bewust bent van wat er nu speelt. Zo kan je geconcentreerder opgaan in dit moment. Tijdens de zwangerschap is het belangrijk voor de hechting met jouw baby om af en toe bewust contact te maken. Maar ook tijdens de geboorte kan dit bewuste contact enorm motiveren en geeft het je positieve kracht om de weeën op te vangen.

4. Je kunt mindfulness in combinatie met fysieke tools (ademhalingsoefeningen, visualisaties en affirmaties) gebruiken tijdens de bevalling.

Je lichaam en geest zijn veel meer verbonden dan we wel eens denken. Met je gedachten kan je een fysieke reactie teweeg brengen. Denk aan speeksel aanmaak wanneer je aan je lievelingsgerecht denkt, of blozen als je verliefd bent. Zo werkt dit ook bij de bevalling met bijvoorbeeld stress of beperkende gedachten: het heeft effect op je lichaam. Zoals eerder vermeld kan je met mindfulness stress en angst verminderen. Tijdens de bevalling kan het zorgen voor afleiding. Door met je gedachten naar een fijne herinnering te gaan, zoals bijvoorbeeld een mooie vakantie, in combinatie met een ademhalingsoefening, kun je er voor zorgen dat je lichaam ontspant én je vertrouwen krijgt omdat je de weeën onder controle hebt. Hoe dit precies werkt leggen we je uitgebreid uit in onze zwangerschapscursus

5. Mindfulness kun je oefenen, en je kunt er dus beter in worden.

In veel onderzoeken wordt aandacht vergeleken met een spier; en een spier kan je trainen. Aandacht kan je trainen bijvoorbeeld door middel van meditatie, visualisatie of een bodyscan. Al deze tools komen aan bod in de zwangerschapscursus van Mom & co. Maar ook buiten de zwangerschap en de bevalling komen deze tools enorm van pas. Als je bevallen bent bijvoorbeeld, is het heel goed om tussen de voedingen door even te gaan liggen, ontspannen en je gedachten los te laten. En niet alleen voor de vrouwen, ook voor de partners is mindfulness toepassen een hele fijne manier om met aandacht in het moment te zijn.


De bevalling (zelf) opwekken| Mom & co

De bevalling (zelf) opwekken

Je bent de 40 weken zwangerschap gepasseerd, de uitgerekende datum lijkt al een eeuwigheid geleden. Misschien voel je je nog fit en vind je het wel gezellig, je kleintje zo warm in je buik.Ondertussen loopt je telefoon over met lief bedoelde appjes (“En en en!?”). Waarschijnlijk waggel je als een pinguïn en breekt het zweet je al uit als je alleen al dénkt aan een loopje naar de appie. Maar je bent ondertussen natuurlijk ook mega nieuwsgierig naar dat mini-mensje in je buik! Het is ook niet raar als het nu wat lastiger wordt om een positieve mindset te houden. Hoe houd je het nog even vol, deze laatste periode? En wat als je de 42 weken passeert? En tenslotte: welke trucs kan je inzetten om de bevalling op te wekken?

De kunst van ontspannen

De bevalling opwekken lukt alleen door rust. Om je lichaam tijdens die laatste periode van de zwangerschap in de juist flow te brengen, is het belangrijk dat je ontspant. Dan wordt namelijk het para-sympatische deel van het zenuwstelsel actief. Je hartslag is wat lager, er gaat meer zuurstofrijk bloed naar je baarmoeder en je lichaam maakt de hormonen oxytocine en endorfine aan. En juist die heb je nodig om je lichaam klaar te maken voor de bevalling. Dit leg ik even uit: Wanneer je gestrest bent, wordt het sympathische deel van het zenuwstelsel geactiveerd. Je lichaam maakt adrenaline aan en stuurt meer zuurstofrijk bloed naar je ledematen. Dat noemen we de ‘fight or flight modus’, een erfenis van onze vroege voorouders. Als je op het punt staat van bevallen, wil je die modus vermijden. Dus ontspannen is het belangrijkst. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, daarom moet je de kunst van ontspannen leren. Besef als eerste dat je mag en kan ontspannen, dus grijp deze periode aan! Hij is voor jou. Ook al denk je dat een boodschapje of wat werk prima gaat, zorg voor ontspanning. Gooi je agenda leeg en neem een massage. Ga floaten of wandelen in het bos. Luister naar een podcast of naar mooie visualisaties. En doe dutjes overdag! Trust me, doe het! Een bevalling opwekken lukt alleen als je voldoende rust neemt.

Tip: Luister ook onze podcast met bevallingsverhalen vol uitdagingen en positiviteit. Adem in, adem uit (SpotifyApple Podcast).

Voetreflexmassage

Een bevalling opwekken kan ook door middel van een voetreflexmassage. Je hebt in je lichaam een aantal drukpunten die mogelijk weeën zouden kunnen opwekken, zo ook in je voeten. Door middel van een voetreflexmassage kan je dus de bevalling opwekken.. Boek ergens bij jou in de buurt een voetreflexmassage. Wil je thuis aan de slag, of wil je je partner aan het werk zetten, dan kan je de voeten masseren aan de binnenkant, ongeveer 2 cm onder en achter je enkelknobbel. Naast dat je de drukpunten stimuleert is het natuurlijk ook heerlijk voor de ontspanning. Dus of het nou weeën op wekt of niet, dit is sowieso super.

Dansen, bewegen, wandelen

Bewegen is altijd goed, zowel in de zwangerschap als tijdens de bevalling. Tijdens de bevalling kan bewegen er zelfs voor zorgen dat de bevalling sneller gaat. Ga om de bevalling op te wekken wandelen, fietsen of zet een feel good muziekje op en ga lekker dansen. Ook heel goed voor de gelukshormonen!

Seks? Nu?

Misschien is seks niet het eerste waar je aan denkt bij de laatste fase van de zwangerschap, maar het zou zo maar de bevalling kunnen opwekken. Sperma bevat het hormoon prostaglandine, dat de baarmoedermond zachter maakt en weeën kan opwekken. Belangrijk is wel dat je bij gebroken vliezen niet meer gaat vrijen, of in ieder geval niets in je vagina inbrengt. Een vrouwelijk orgasme geeft ook samentrekkingen van de baarmoeder, wat mogelijk net dat laatste zetje kan zijn om de bevalling op te wekken.

Tepelmassage

Een belangrijk hormoon is dus oxytocine. Het zorgt niet alleen voor de samentrekkingen van de baarmoeder maar ook voor de melkproductie. Omdat je lichaam zich klaar maakt om borstvoeding te geven zijn, zal het oxytocine aanmaken wanneer de tepels gemasseerd of gestimuleerd worden. Kun je dus ook proberen.

Strippen

Nee, niet Marvin Gaye opzetten en je uitkleden. Ik bedoel echt iets anders. Strippen wordt in dit geval gedaan door de verloskundige en betekent het loswoelen van de vruchtvliezen die tegen de baarmoederwand aangeplakt zitten. De verloskundige kan dit doen door middel van een vaginaal toucher waarbij ze met haar vingers via de baarmoedermond tussen de vliezen en de baarmoederwand de vliezen losmaakt. Dit kan overigens alleen als de baarmoedermond een beetje geopend is. Strippen wordt meestal gedaan na 41 weken en het is een hele effectieve methode om de bevalling op te wekken.

Afwachten of toch inleiden?

Het is het beste als de bevalling vanzelf start. Wanneer je lichaam zelf de aanzet geeft, volgt het de natuurlijke weg wat de kans op complicaties kleiner maakt. Wanneer je een bevalling inleidt is je lichaam er nog niet helemaal klaar voor. De kans op medische interventies is dan groter. Denk daarbij aan het toedienen van extra oxytocine of pijnstilling en mogelijk uiteindelijk een kunstverlossing. Als er geen medische reden is om de bevalling in te leiden, is afwachten dus echt vaak het beste. Dus zorg ervoor dat je die knop om kan zetten en heb geduld. Probeer nog te genieten van die bewegingen in je buik, zorg voor afleiding, positieve energie en laat jezelf een beetje verwennen. Dit is hét moment om lief te zijn voor jezelf.

41 en 42 weken en nog geen baby

In Nederland is er een groot onderzoek (Index-trial) gedaan naar de uitkomsten van bij 41 weken inleiden of afwachten tot 42 weken. In dit onderzoek onder 1800 zwangere vrouwen met een ongecompliceerde zwangerschap, werd er nauwelijks verschil gevonden tussen beide groepen. Wat kan je verwachten in deze laatste dagen van de zwangerschap? In de 41ste week zal er een echo worden gemaakt, waarbij gekeken wordt naar de placenta, het vruchtwater en naar de conditie van de baby. Als alles er goed uitziet en er dus geen medische reden is om de bevalling in te leiden, mag je zelf kiezen wat het vervolg wordt: afwachten of de bevalling inleiden. Belangrijk hierbij is dat je goed weet wat de voor- en nadelen van inleiden zijn en dat je hier een weloverwogen beslissing in kan maken. De verloskundige zal je vaak adviseren om te strippen en de andere tips die hierboven beschreven zijn op te volgen, om de kans zo groot mogelijk te maken dat je lichaam zelf gaat bevallen.

Vanaf 42 weken wordt er vaak besloten, in overleg met jou, dat een inleiding het beste is. Goed om te weten is, is dat dit niet verplicht is. Voelt dit niet als de juiste keuze voor jou en is er medisch gezien geen noodzaak tot inleiden? Bespreek het dan met jouw zorgverlener. Als er toch tot een inleiding wordt besloten, betekent dit dat de bevalling in het ziekenhuis plaats gaat vinden onder leiding van de verloskundige of gynaecoloog van het ziekenhuis.

Laten we van het positieve uitgaan: aan het einde van deze rit heb je een prachtig kindje in je armen. Denk daar aan, geloof in jezelf, vertrouw op je lichaam en weet dat er een kracht in jou zit die je misschien nog niet eens hebt gevoelt. En ontspan. Ontspan in je verlof, tijdens die laatste loodjes, maar ontspan ook tijdens de zwangerschap. You got this!

Geschreven door Aline in opdracht van ouders.nl.


Dit zijn de vijf verschillende fases van de bevalling | Mom & co

Dit zijn de vijf verschillende fases van de bevalling

Dat de bevalling uit verschillende fases bestaat is best wel een onbekend fenomeen. Sommige mensen zien het als één lange gebeurtenis, en zien de bevalling soms als ‘heel lang’ terwijl dat misschien niet altijd zo is. Iedere fase is anders en ze hebben allemaal een eigen functie. In deze blog nemen we je mee door deze verschillende ‘geboortefases’.

Fase één: de latente fase

De eerste fase is de latente fase. De grote vraag die bij deze fase komt kijken is: gaat het nu écht beginnen? Want in de meeste gevallen begint deze fase met onregelmatige weeën, slechts 10% van de bevallingen begint met het breken van de vliezen.

Wat is een wee nu eigenlijk? Een wee is een samentrekking van de baarmoederspier. De weeën bouwen zich vaak langzaam op en komen eerst om de ongeveer 15, dan om de 8 en na een tijdje om de 5 minuten. De latente fase kan bovendien nogal verschillen in tijdsduur. Er zijn vrouwen die urenlang onregelmatige weeën hebben, dat noemen wij ook wel ‘rommelen’, en soms komt het voor dat je weeën krijgt die gelijk al regelmatig en redelijk intens zijn. Bij hen zal de latente fase dus snel overgaan in de actieve fase. Ook is er een verschil tussen vrouwen die voor het eerst bevallen en zij die al eerder bevallen zijn.

In de latente fase zal de baarmoedermond verweken en verstrijken. Dat betekent dat de baarmoedermond zachter en korter wordt. Als dat helemaal is gebeurd, kan er ontsluiting ontstaan. In de latente fase bereik je ongeveer 3 cm ontsluiting.

Wat kan je nou het beste doen tijdens deze fase? Ontspan! Kijk een fijne serie, doe een ontspanningsoefening, ga even onder de douche of bak een appeltaart voor de verloskundige 😉 Zoek zo veel mogelijk afleiding als de weeën nog onregelmatig en niet zo intens zijn. Wanneer je nu al volledig gefocust bent op elke wee, zal de bevalling voor je gevoel alleen maar langer duren. Ook de partners mogen nog lekker hun rust pakken tijdens deze fase. En als het ’s nachts is, ga vooral slapen!

Fase twee: de actieve fase

En dan voel je het veranderen, geleidelijk of ineens: het wordt intenser. De realisatie dat het is nu echt is begonnen komt langzaam binnen en ‘pfoe, die laatste wee was best wel pittig’, én precies 5 minuten na de laatste. Welkom in de actieve fase.

De naam zegt het al: je bent actief aan het bevallen. Op dit moment heb je al minimaal drie centimeter ontsluiting, komen de weeën om de 3, 4 of 5 minuten en duren ze gemiddeld een minuut. De intensiteit van de weeën en de ontsluiting zal toenemen. Gemiddeld wint een vrouw 1 centimeter aan ontsluiting per uur bij een eerste kindje, bij een tweede bevalling zal het allemaal wat sneller gaan.

Alles wordt nu wat pittiger, want je lichaam gaat nu van alles doen, zoals bijvoorbeeld de aanmaak van endorfines. Dit hormoon werkt pijnstillend en zorgt ervoor dat je in een roesje komt en meer naar binnen gericht raakt. Endorfines werken nauw samen met oxytocine, het hormoon dat onder andere zorgt voor de weeën. Deze twee hormonen versterken elkaar: wanneer je meer oxytocine aanmaakt, krijg je meer en betere weeën, waardoor je lichaam meer endorfines aanmaakt zodat je meer kan ontspannen. En wanneer je weer meer ontspant, kan je lichaam meer oxytocine aanmaken en krijg je dus betere weeën. Mooi toch dit systeem? En je lijft doet het helemaal zelf.

Je kindje daalt in deze fase steeds dieper het bekken in, en draait met zijn of haar hoofdje in de juiste positie om geboren te worden. De schedelnaden van het kindje schuiven een beetje over elkaar heen, dit heet moulage. Het zorgt ervoor dat de dwarsdoorsnede van het hoofd kleiner wordt en het beter door je bekken past. Een prachtige truc van de natuur! Tijdens deze fase, en soms ook al tegen het einde van de latente fase, kan het zijn dat je misselijk bent of last hebt van je darmen. Schrik niet als je een keer flink moet overgeven of als je diarree krijgt. Dit is weer zo’n mooie truc van je lijf: je lichaam werkt alles eruit zodat alle aandacht en energie naar je baarmoeder kan gaan.

Fase 3: de overgangsfase

De actieve fase duurt tot het moment dat de persfase begint. Maar vlak voordat je gaat persen ga je ook nog een overgangsfase in.

Deze fase wordt door de meeste vrouwen omschreven als de meest intense fase van de bevalling. Je hebt ongeveer 9 cm ontsluiting, en de weeën komen om de 3 minuten. Je bent misschien misselijk en je hebt mogelijk last van je onderrug omdat de baby op je staartbeen duwt.

Omdat je nu richting de persfase gaat, maakt je lichaam het hormoon adrenaline aan. Dat geeft je straks extra power voor het persen. Maar door de adrenaline neemt de aanmaak van endorfines af. Je wordt daardoor weer wat helderder waardoor je pijnbeleving verandert en je de weeën meer voelt. Het wordt dus even pittiger.

Op dit moment is het heel belangrijk dat je een positieve mindset houdt. En dat is soms echt wel lastig aangezien je natuurlijk al een flinke tijd hard hebt gewerkt. Als partner kan je nu echt een belangrijke rol vervullen door continue en positieve support te geven.  Deze fase duurt gemiddeld maximaal een uur en bovendien: hierna mag je persen, je kindje is er bijna!

Fase 4: de persfase

Voor de persfase moet je 10cm ontsluiting hebben, oftewel volledige ontsluiting. De baarmoedermond is naar achteren geschoven en zit niet meer voor, maar om het hoofdje van de baby.

Vanaf dit moment krijg je persweeën, ook wel reflectoire persdrang genoemd. Dat zijn spiersamentrekkingen van je baarmoeder die niet te stoppen zijn. Het is vergelijkbaar met wanneer je moet overgeven, het kan niet anders! Doordat je baby dieper indaalt en op je rectum duwt, voelt persdrang alsof je moet poepen. Dat gevoel is soms even wennen. Weet dat het normaal is en het juist een positief teken is dat de eerste echte ontmoeting met je kindje nu echt snel gaat gebeuren.

Tijdens de persfase pers je mee met deze weeën waardoor je je krachten verdubbeld. Je baarmoeder én jij persen samen. Als je voor de eerste keer bevalt, pers je gemiddeld een uur tot 1,5 uur. Ben je al eerder vaginaal bevallen, dan gaat dit meestal een stuk sneller.

Je perst totdat het hoofdje staat, en dus bijna geboren wordt. Dit is het moment dat je verloskundige je intensiever gaat coachen en begeleiden. Ter voorkomen van inscheuren is het belangrijk dat dit moment niet te snel gaat. Best intens, maar herinner je hier wederom: de baby is er bijna! Dus bij een brandend gevoel denk je vanaf nu ‘kom maar baby’. Je kindje zal geboren worden bij de volgende, of tweede wee die volgt.

Fase 5: de nageboortefase

En dan… Je baby is geboren en ligt heerlijk bij je op de blote borst. Dan volgt alleen de placenta nog. De navelstreng laten we eigenlijk altijd uitkloppen, want er is nog bloeddoorstroming met zuurstofrijk bloed vanuit de placenta naar de baby. Zodra de placenta loslaat, stopt deze doorbloeding, wordt de navelstreng doorgeknipt (tenzij je een *lotus bevalling wil) en zal met nog 1 of 2 keer persen de placenta geboren worden.

Een heel mooi gegeven is dat uit de bevruchte eicel behalve een baby ook de placenta is ontstaan, en dat de placenta ervoor heeft gezorgd dat je baby groeide en veilig was. Een prachtig en briljant systeem.

Als het langer duurt voordat de placenta komt, of als er sprake is van ruim bloedverlies, kan het zijn dat je verloskundige adviseert een injectie in je bovenbeen te geven met synthetische oxytocine (of via het infuus als je al een infuus had). Dit zorgt ervoor dat je baarmoeder beter kan samentrekken, waardoor de placenta makkelijke loslaat. Ook kan synthetische oxytocine ingezet worden na de geboorte van de placenta zodat de wond beter wordt dichtgeduwd en je daardoor minder bloedverlies hebt.

Wat deze laatste geboortefase heel bijzonder maakt is dat tijdens dit proces jullie als kersverse ouders verliefd aan het worden zijn op jullie prachtige baby.

* Bij een lotus bevalling wordt de navelstreng niet doorgeknipt maar blijft de baby aan de placenta verbonden, totdat deze vanzelf na ongeveer een week afvalt. Er is ook een halve lotus bevalling mogelijk waarbij je na de geboorte van de placenta een navelstreng doorknipt op een daarvoor gekozen gewenst moment, bijvoorbeeld direct na de geboorte van de placenta, of een paar uur later.

Geschreven in opdracht van ouders.nl.


En toen was er dat artikel in de Volkskrant | Mom & co

En toen was er dat artikel in de Volkskrant

Volkskrant: “Een oerbevalling lijkt mooi op Instagram, maar gynaecologen hebben hun bedenkingen.”

De Volkskrant pakt gelijk uit en stelt in het artikel dat zogenaamde ‘momfluencers’ een te romantische beeld van de bevalling hebben, en zet doula’s denigrerend weg als kruidenvrouwtjes. Jammer. Het artikel krijgt daarna een andere, eigenlijk hele interessante wending: Belangrijke thema’s als communicatie en vertrouwen worden aangesneden en er wordt gerefereerd aan hoe waardevol een doula of een goed voorbereide zwangere en partner is.

Er is één belangrijk element dat er wat ons betreft uitspringt na het lezen van dit artikel. Namelijk de trend dat er iets gaande is in de wereld van geboorte. Er heerst een angstcultuur rondom de bevalling, de geboorte is te ver gemedicaliseerd en er wordt te vaak ingegrepen. Dat komt omdat er niet goed genoeg geïnformeerd en gecommuniceerd wordt. En dat heeft alles te maken met een fout in het verloskundig systeem; er is te weinig tijd en aandacht tijdens het proces. Daarom worden er soms overhaaste beslissingen genomen. Als de gynaecoloog of verloskundige samen met de zwangere en partner goed op de hoogte zijn van elkaars wensen, tijd en aandacht voor elkaar hebben om de beste beslissing te nemen, dan is de kans dat de geboorte als traumatisch wordt ervaren op z’n minst gering.

De angstcultuur rondom bevallen is het product van de zogenaamde maakbare samenleving waar we in leven. En dat is zo jammer! Vrouwen zijn bang om te bevallen en zorgverleners zijn soms bang om te laat in te grijpen. De kans op een natuurlijke bevalling wordt daardoor kleiner. We vliegen de geboorte te vaak aan vanaf de negatieve kant, terwijl in elke geboorte zoveel positiefs te halen is, ongeacht het verloop hiervan.

Een fijne, veilige en vertrouwde omgeving, ontspannende muziek, zacht licht van bijvoorbeeld zo’n zoutlamp (die trouwens ook heel fijn zijn in de maanden na de geboorte tijdens de nachtvoedingen) dragen bij aan meer ontspanning. En ontspanning is belangrijk voor de juiste hormoonaanmaak tijdens de bevalling  Daarnaast is een goede voorbereiding op de bevalling door middel van bijvoorbeeld een zwangerschapscursus essentieel. Dit is weliswaar niet een voorwaarde voor een positieve bevalervaring, want elke vrouw is anders, maar een goed voorbereid stel dat kritisch durft te zijn staat sowieso 3-0 voor.

Kijk naar mij, Aline. Mijn zoon Kobe is geboren in de operatiekamer onder fel, wit LED licht. Er was van alles gaande in de operatiekamer, maar zacht licht of rustgevende muziek was daar geen onderdeel van. Ik kreeg een keizersnede omdat ik de medische indicatie placenta preavia had. De geboorte van Kobe was daardoor op papier een spannende situatie en zo voelde het voor ons ook regelmatig, maar desondanks hebben ik en mijn vriend René er een heel positief gevoel aan overgehouden. We voelden ons gehoord tijdens de zwangerschap en waren goed voorbereid. We kregen tijd en aandacht van onze gynaecoloog en we voelden dat er ruimte was voor discussie, vooral omdat we deze ruimte zelf namen. Zo konden we meebewegen in het proces, ook al werd het een heel ander avontuur dan we van tevoren hadden gehoopt. De medische interventies waren nodig voor de gezondheid van mij en mijn baby en we voelden ons onderdeel van de genomen beslissingen hierin.

Bevallingen er zijn in alle kleuren en maten (check onze podcast Adem in Adem Uit maar eens) en een positieve ervaring zit ‘m niet in die ‘oerbevalling’, want ook met een ruggenprik of een keizersnede kan je heel krachtig terugkijken op de geboorte. In het Volkskrant-artikel wordt genoemd dat 80% van alle bevallingen onder begeleiding van de gynaecoloog zijn. Dit hoge percentage geeft precies weer wat het probleem is, overmedicalisering en niet vanuit vertrouwen maar vanuit angst handelen. Bovendien zegt dit percentage niets over hoe de bevalling ervaren wordt. Wij zijn er namelijk van overtuigd dat je, ongeacht het verloop en de plek van de bevalling, een positieve geboorte-ervaring kan creëren. Mits je goed voorbereid bent, op een realistische manier met vertrouwen de geboorte aanvliegt, je gesteund voelt door je zorgverlener en weet wat de opties zijn – inclusief eventueel medisch handelen.

Wij leren in onze zwangerschapscursus om vragen te stellen bij medische interventies, maar leggen ook uit waarom en wanneer deze interventies nodig zijn zodat je niet hoeft te wantrouwen. Verlang naar die oerbevalling, als dat is wat je wil. Koop dat zoutlampje of die etherische olie, als dat is wat je wil. Bereid je voor, weet wat je wensen en je keuzes zijn, en nee is ook een keuze. Zorg ervoor dat je je veilig voelt bij je zorgverlener. Doe alles wat jou helpt om een positieve geboorte ervaring te krijgen.

We vinden het prachtig dat ‘momfluencers’ als Nina Pierson, Rens Kroes en Kassandra Schreuder en vele anderen, onder wie wijzelf van Mom & co, stellen empoweren en meer bewustzijn creëren dat je de geboorte kan krijgen die bij jullie past. We pretenderen niet dat het voor iedereen is weggelegd, en dat doen de momfluencers ons inziens ook niet. We pretenderen wel dat je met een goede voorbereiding en goed teamwork een veel grotere kans hebt op die prachtige ervaring. Wie weet wat al deze ‘ophef’ met zich mee brengt! Wie weet durven we straks met z’n allen weer meer te vertrouwen en de bevalling niet meer vanuit angst aan te gaan.. Wie weet…. Wij dromen mee!

(N.B.: Het artikel ‘Een oerbevalling lijkt mooi op Instagram, maar gynaecologen hebben hun bedenkingen’ verscheen op 5-12-2020 in de Volkskrant en is hier te lezen)


Blog: Een eerlijk pleidooi van een jonge moeder over haar zwangerschap

Een eerlijk pleidooi van een jonge moeder over haar zwangerschap | Mom & co

Je hebt iets nieuws verzonnen: je klimt op me, en gaat half staand uit mijn borst drinken. Ik voel mijn hartslag echoën in jouw buik en ik ga terug naar de eerste keer dat ik je hartslag hoorde.

De eerste echo van mijn zwangerschap. Negen weken was je, en je liet je toen al gelden, onze baby. Je vader en ik waren nog niet zo lang bij elkaar, maar ik wist toen al dat jij zou komen. Na een zomer vol vakantie en festivals begon je met bestaan. Was het Berlijn, aan de Franse kust of ergens op een Waddeneiland? Wat ik wel wist, is dat je van liefde gemaakt bent, mijn kleine meid. Je kwam voort uit zoveel liefde en geluk, en dat voelde ik ook, maar ik kwam ook een andere kant tegen. Een donkere kant die pijn deed, die soms angst en onzekerheid bracht en me misselijk maakte.

Ik was een tijd zo gespannen, en ik voelde me soms echt slecht. Het was af en toe moeilijk, terwijl ik dacht: ik moet toch dolgelukkig zijn?

Maar hier hoor je vriendinnen niet over. Soms lijkt het wel alsof er van je verwacht wordt dat zwanger zijn altijd alleen maar feest is. Dat is het ook, maar het is ook een gigantische uitdaging voor lichaam en geest. Ik pleit er daarom voor dat we eerlijker zijn, en dat we er meer met elkaar over gaan praten. Veel meer!

Een groot deel van de zwangere vrouwen, zeker in het begin van de zwangerschap, is ontzettend misselijk. Als je pech hebt geef je ook nog eens elke dag over en daar kan je je echt heel erg rot door voelen. Je hoort blij te zijn, maar het lijkt net of je geluk even geen verbinding kan maken met je lichaam. Je raakt uitgeput, en zonder energie is genieten van een nieuw leven op komst erg lastig.

Probeer op die momenten niet te veel van jezelf te vragen. Er groeit een nieuw leven in je, met een waanzinnige snelheid. Dit kost zoveel energie! Wees daarom zacht voor jezelf en eis niet dat je alles nog moet kunnen. Accepteer chagrijnigheid, wees maar futloos. Drink extra water of thee, eet kleine beetjes. En doe dutjes, OMG doe dutjes! Leg wat crackertjes op je nachtkastje zodat je die kan eten voordat je opstaat. En weet dit: Je zwangerschap duurt negen maanden, die misselijkheid wordt minder, echt waar. Als je je fysiek beter gaat voelen komt er vanzelf ook meer ruimte voor geluk. Oefen alvast deze mantra die je in het jonge moederschap als new mom sowieso goed kan gebruiken: Alles is een fase, alles is een fase, alles is een fase.

Het is ook belangrijk dat je blijft praten. Met je partner, je moeder, een vriendin, of misschien juist iemand die wat verder van je afstaat. Je bent niet alleen. Er zijn ook fijne groepen online te vinden. En wij, bij Mom & co proberen ook die verbinding te creëren of er op een andere manier voor je te zijn, naast onze zwangerschapscursus.

Lieve mama, het is soms zo gek, dat zwanger zijn. Het maakte mij sterker en besluitvaardiger dan ooit, maar ik beleefde ook angstige en eenzame momenten en het hoort er allemaal bij. Dus blijf praten! Over het mooie én het moeilijke. Vertrouw erop dat je het goed doet. Voor jezelf en voor die andere hartslag die in jou klopt.

Liefs, Maria.


De eerste tekenen van de bevalling herkenne

De eerste tekenen van de bevalling herkennen | Mom & co

De eerste tekenen van de bevalling herkennen

Hoe herken ik het begin van mijn bevalling? Goeie vraag! Een vraag die veel hoogzwangere vrouwen en hun partners bezig houdt. Wanneer begint mijn bevalling? Hoe begint het? Ís mijn bevalling al begonnen? Omdat een bevalling totaal niet te plannen is, en er zoiets groots gaat gebeuren, is het heel logisch dat deze vragen door je hoofd spoken. Precies voorspellen wanneer je bevalt kan niemand, maar er zijn wel verschillende tekenen dat de bevalling dichtbij is en/of dat je lichaam klaar is voor de geboorte van je baby.

Indalen van jouw baby.

Als een baby indaalt, betekent dit dat het hoofdje dieper in het bekken daalt. Ligt de baby in stuitligging, dan zijn dit de billen. Aan het einde van de zwangerschap dalen de meeste baby’s in. De ene baby doet dit bij 32 weken, de andere bij 38 weken en sommigen zelfs pas tijdens de bevalling. Het zegt dus niets over wanneer je gaat bevallen, maar het is een teken dat je lichaam zich klaar aan het maken is voor de bevalling.

De meeste moeders merken dat een kindje indaalt door lichte pijn in de onderbuik, of steken die je in je vagina kan voelen. (genieten! ;)) Je verloskundige zal op het spreekuur met haar handen op je buik naar de indaling voelen, en je vertellen of een kindje al vast of nog beweeglijk in het bekken ligt. Een ingedaalde baby kan behoorlijk op je blaas duwen, dus mocht je niet al 453 keer per dag naar de wc gaan, dan is dat nu vaak wel het geval.

Rommelen/ voorweeën.

‘Ik heb een beetje gerommeld vannacht’. Een bekende uitspraak, maar wat betekent het nou eigenlijk precies? Aan het einde van de zwangerschap kan het zijn dat je baarmoeder wat oefenweeën gaat maken. Dit is iets anders dan harde buiken. Harde buiken zijn pijnloos en kun je al wat vroeger in de zwangerschap hebben, bijvoorbeeld na een drukke werkdag. Onschuldig, zolang je ze niet te vaak hebt. Voorweeën voelen meer aan als een kleine wee. Ze zijn vaak wat onregelmatig en duren kort. Je moet ze soms licht wegzuchten en na een tijdje zakken ze weer weg. Vaak maken ze de baarmoedermond al wat zacht, en kunnen soms zelfs al voor een klein beetje ontsluiting zorgen. Voorweeën zakken niet altijd af, ze kunnen namelijk ook sterker en regelmatiger worden, en uiteindelijk doorzetten in ‘echte’ weeën: goed nieuws! Je gaat bevallen.

Als je al ooit bevallen bent ‘rommel’ je meestal wat meer dan iemand die nog nooit bevallen is. Soms kan dit je wat onrustig maken omdat je je afvraagt ‘Is dit het nou?’ Vertrouw op jezelf en op je lichaam. Wanneer weeën regelmatiger en sterker worden, en langer aanhouden, voel je het verschil en ga je je automatisch meer focussen op de weeën en je ademhaling. Lees hier over de vijf verschillende fases van de bevalling.  

Verstrijken en week worden van de baarmoedermond.

Je baarmoedermond is een ronde sluiting van je baarmoeder die een beetje lijkt op het tuutje van een opgeblazen ballon. In de zwangerschap is deze hard, stug en wel 3-4 cm lang. Aan het einde van je zwangerschap kan deze wat verweken, oftewel zacht worden. Bovendien kan een baarmoedermond verstrijken, wat betekent dat deze korter wordt. Bij de een gebeurt dit in de zwangerschap, bij de ander tijdens het begin van de bevalling. Het opengaan van de baarmoedermond noemen we ontsluiting. Je kunt hier alleen achter komen door middel van een inwendig onderzoek waarbij er naar de baarmoedermond gevoeld wordt. Let wel; het zegt niks over wanneer je gaat bevallen, er zijn dames die soms een week, of zelfs langer, met een verstreken baarmoedermond rondlopen die zelfs al een beetje open is. Je verloskundige doet daarom niet zonder aanleiding een inwendig onderzoek als je hoogzwanger bent, dit geeft vaak alleen maar onnodig onrust.

Het verliezen van de slijmprop.

Het woord slijmprop klinkt misschien als een schattig geleiachtig propje, maar niks is minder waar. Het is een dik en taai stuk slijm dat in je baarmoedermond zit. Het vormt de afsluiting van de baarmoeder en dient dus als bescherming. Je verliest de slijmprop aan het einde van de zwangerschap of tijdens je bevalling, en het is geen reden om je verloskundige te bellen. Vaak komt het in delen, dus niet schrikken als je af en toe wat slijm vermengd met een klein beetje bloed in je onderbroek vindt. Het is normaal dat wanneer je de slijmprop verliest, het nog een aantal dagen of zelfs nog langer duurt voordat je gaat bevallen. No worries, de vliezen beschermen de baby natuurlijk ook nog en het is volkomen normaal!

Diarree.

Tja, die darmen laten vaak ook even van zich horen vlak voor je gaat bevallen, of tijdens het begin van je bevalling. Je lichaam maakt op deze manier je stofwisselingsysteem leeg zodat er ruimte vrij komt en alle energie naar de baarmoeder kan gaan. Schrik er dus niet van als je aan het begin van je bevalling een paar keer flink naar de wc moet, of zelfs een keer moet overgeven: opgeruimd staat netjes en je lichaam is klaar voor het ‘echte’ werk.

Je vliezen breken.

Vliezen kunnen breken voordat je weeën hebt, of als je al weeën hebt. Er zijn vrouwen die een ‘plopje’ voelen, maar meestal kenmerkt het zich doordat je continu kleine beetjes vocht verliest die je niet kan ophouden. De grote plens uit de film komt voor maar zie je minder vaak. Als het overdag gebeurt laat je het je verloskundige even weten. Gebeurt het ‘s avonds of ‘s nachts dan doe je een kraamverband uit het kraampakket (zo’n heeeele grote) in je onderbroek en probeer je verder/ vroeg te gaan slapen. Je belt de verloskundige zodra je regelmatige weeën hebt of je laat het in de ochtend weten.

Belangrijk is de helderheid van het vruchtwater. Vruchtwater dat helder is als water, met witte vlokjes, of roze van kleur noemen we helder vruchtwater. Is het groen of bruin, dan heeft het kindje in het vruchtwater gepoept en moet je 24/7 je verloskundige bellen.

Zoals je ziet zijn er een hoop tekenen van je lichaam die laten zien dat ze klaar is voor de geboorte, of misschien zelfs wel elk moment kan beginnen. Onthoud wel dat het allemaal voortekenen zijn, en dat het net zo goed nog even kan duren. Wanneer je precies gaat bevallen is een vraag die je pas kan beantwoorden als je daadwerkelijk aan het bevallen bent. En dat is maar goed ook, want het niet weten wanneer je baby komt is juist ook een deel van de magie van het hele geboorteproces.

Wanneer je bevalling niet vanzelf op gang komt en je gaat over de uitgerekende datum, dan is het misschien interessant om onze blog over de bevalling zelf opwekken te lezen.


Een ode aan alle pas bevallen moeders.

Een ode aan alle pas bevallen moeders | Mom & co

Een ode aan alle pas bevallen moeders

 

‘Lieve Mom,

Daar ben je dan… Pas bevallen, met een mini mensje op je buik. Je bent ineens moeder. Vaak hollen onze gevoelens in deze periode een beetje achter je lijf aan. Je hebt tijd nodig om te verwerken wat is gebeurd. Je voelt de bevalling nog overal in je lijf.

Na een magische douche waarbij je je moe gestreden lijf verzorgt, stiefel je naar het vers opgemaakte bed. Dagelijkse routines zoals haren borstelen en je tanden poetsen nemen weer hun plek in, alsof er sprake is van dagelijks. Maar de dagen zijn nu totaal anders. Je beseft het als je jouw baby bij je partner op de borst ziet liggen, als je terug komt van zo’n douche. Je beseft het wanneer je dat zorgvuldig uitgezochte outfitje voor het eerst aanziet. Maar vooral na die autorit, met de maxicosi voor het eerst in gebruik, en je je huis binnenstapt als moeder besef je het.

Die avond ligt jullie kindje te slapen op jullie slaapkamer, voor het eerst na 9 maanden geborgen in je buik. ’Hoezo heeft niemand verteld dat er zoveel geluiden uit een baby komen?’, denk je terwijl je met grote ogen naar dat kleine wezentje staart. Gedachten buitelen over elkaar heen: ‘Moet ‘ie niet weer drinken?’’, Is die spuug normaal?, ‘Hoe maak je eigenlijk een flesje?’, ’Zou de kraamzorg wel fijn zijn?’, ’Oh ik moet echt slapen, ze hadden gezegd dat dat heel belangrijk was’.

De kraamweek breekt aan, en dan begint het pas echt! Je hebt alles in huis gehaald, en bent er helemaal klaar voor. Jullie maken een enorme leercurve door in de verzorging van jullie baby. Je bent herstellende, en tegelijkertijd wordt er mogelijk een kickstart gegeven aan borstvoeding wat een fulltime baan is. Ondertussen gieren de hormonen door je lijf, adrenaline geeft je het gevoel dat je de hele wereld aankan en oxytocine maakt je knalverliefd. Of: adrenaline zet je op scherp en dat gevoel van liefde is er nog niet echt, dat kan ook. Dat het een emotionele (en fysieke) rollercoaster is moge duidelijk zijn.

Het is de meest intense transitie die je in je leven doormaakt. Grijze buien vol ellende en grote golven van liefde en euforie wisselen elkaar af. Onze boodschap aan jou is dan ook: Gun jezelf de tijd en alle zorg en aandacht. gun jezelf de ruimte  om van vrouw moeder te worden, met alle emoties die daarbij horen. Op jouw moment, op jouw manier. De rest is slechts ruis.’

In onze online cursus: “Het vierde trimester” bereiden we aanstaande ouders voor op de periode na de geboorte.


Zwangerschapstrimesters; wat gebeurt er wanneer? | Mom & co

Zwangerschapstrimesters

Een zwangerschap indelen in termijnen is eigenlijk een beetje gek, want elke zwangerschap is uniek. Maar als we toch een poging doen om een zwangerschap uiteen te zetten, kun je stellen dat het ongeveer 40 weken duurt, en dat het op te delen is in 3 verschillende stadia van de zwangerschap. Elk zwangerschapstrimester is anders en brengt weer nieuwe uitdagingen en veranderingen met zich mee. Wat we weten is dat weinig vrouwen bevallen op de uitgerekende datum en iedere zwangere verschillende ‘kwaaltjes’ heeft. En om het nog maar iets ingewikkelder te maken; die worden door iedere zwangere weer verschillend ervaren.

Het eerste trimester van je zwangerschap (1 t/m 12 weken)

Het eerste trimester is vaak een spannend trimester en, tot de eerste echo is geweest, best een onzekere. Van alle miskramen valt 80% in het eerste trimester. Let wel: zodra je een echo hebt gehad waar je het hartje hebt zien en horen kloppen, is de kans op een miskraam nog maar 2%.

Mama

Het leuke aan deze eerste zwangerschapstermijn is dat je er vaak al in zit zonder dat je het door hebt. Want in dit trimester vindt de bevruchting en de innesteling plaats, waar je soms niks van merkt. Na de bevruchting beginnen de hormonale veranderingen bij de moeder, en ondervind je de eerste zwangerschapskwaaltjes. Je lichaam gaat de hormonen HCG, progesteron en oestrogeen produceren. Daardoor zal je soms vermoeidheid en/of misselijkheid ervaren. Je kan pijnlijke borsten krijgen of aankomen in gewicht. Dit is ook waar stemmingswisselingen in het verhaal komen – wellicht ken je ze nog van toen je ongesteld was. O ja, het ene moment wil je veel eten, en dan weer niks. Je zal vaak plassen en misschien eens last krijgen van obstipatie.

Geen kwaaltjes om enthousiast van te worden. Maar er is goed nieuws; ze verdwijnen meestal in het tweede trimester.

Baby

Wat gebeurt er in dit trimester met je baby? Een heleboel! Als de bevruchte eicel ingenesteld is, groeit je kindje tot een grootte van 6,5 cm. Organen zoals de hersenen, het hart en de bloedsomloop worden gebouwd. Het hart is het eerste orgaan dat gaat functioneren, en klopt al vanaf de 21ste dag. Vanaf ongeveer 6 weken kan je een kloppend hartje op de echo zien. Ook wordt in dit trimester het geslacht gevormd. In week 8 ontstaat de placenta; een waanzinnig interessant orgaan dat naast de productie van voedingsstoffen en zuurstof allerlei hormonen produceert voor de groei en ontwikkeling van je baby.

Het tweede trimester van je zwangerschap (week 13 t/m 26)

Veel vrouwen vinden het tweede trimester de fijnste van de drie. De meeste zwangerschapskwaaltjes zijn weg – of je bent eraan gewend – je bent wat zekerder door de echo’s die je hebt gehad en je hebt nieuws met vrienden en familie hebt gedeeld. Wat gebeurt er verder in deze bijzondere periode?

Mama

In je buik kun je wat groeipijn voelen, dat wordt ook wel bandenpijn genoemd. Logisch, want je baby, baarmoeder en buik zijn aan het groeien. Je gaat dus ook een zichtbaar buikje krijgen. Tijdens dit trimester kom je ongeveer een halve kilo per week aan en je kan wat vergeetachtiger worden. Dat laatste noemen zwangerschapsdementie, een term die je vast wel eens hebt gehoord. Ideaal om eens in te zetten als je bent vergeten boodschappen te doen. In dit trimester ga je ook een zwangerschapscursus uitzoeken.

Baby

In het tweede trimester van de zwangerschap gaat de baby flink groeien. Je kindje groeit van 6,5 naar 37 cm, en van 325 gram naar ongeveer 940 gram. Rond de twintigste week krijg je een uitgebreide medische echo waar de echoscopist kijkt of je kindje lichamelijke afwijkingen heeft. Vanaf 24 weken is een baby levensvatbaar, er worden dus mijlpalen gezet. Wat soms een beetje gek is aan dit trimester, is dat je je meestal heel goed voelt en misschien niet altijd voelt dat je zwanger bent. Als rond de 18-24 weken de bewegingen van je kindje steeds duidelijker voelbaar zijn wordt de zwangerschap steeds ‘echter’.

Het derde trimester van je zwangerschap (27 weken – bevalling)

De derde trimester van je zwangerschap is voor de meeste vrouwen fysiek het zwaarst, maar mentaal rustiger. Je buik wordt groter en kan soms best even in de weg zitten. De trapjes van je baby zijn soms zichtbaar, en als alles goed gaat groeit je baby lekker door.

Mama

Stoppen met werken en overgeven aan nesteldrang is heel fijn, maar tegelijkertijd kunnen er wat spanningen richting de bevalling ontstaan. Het komt nu écht dichtbij. Bij dit trimester horen wat nieuwe kwaaltjes. Het komt best vaak voor dat je last van je onderrug en bekken krijgt. Het kraakbeen in je bekken verweekt zodat het beweeglijker is voor tijdens de bevalling. Hartstikke goed bedacht van moeder natuur, maar soms zeker niet fijn.  Heb je last van je bekken, neem dan laagdrempelig contact op met een bekkenfysiotherapeut. Wij hebben in de Mom & co podcast (afl. 5) een hele mooie aflevering opgenomen met Jody Kienhuis, een bekkenfysiotherapeut die waardevolle tips geeft over dit onderwerp.

Het hoofdje van de baby daalt in. Dit betekent dat het dieper in je bekken zakt. Idealiter ligt een kindje bij 36 weken in hoofdligging, dus met het hoofdje naar beneden. De baby drukt op je blaas, dat is dus de reden dat je waarschijnlijk een stuk vaker naar de wc moet.

Baby

Je babytje groeit van 940 gram tot gemiddeld 3400 gram en wordt ongeveer 50cm lang. In dit trimester kun je steeds meer contact met je baby maken en dat is toch wel heel bijzonder. Niet alleen ga je de baby steeds meer voelen bewegen, maar hij of zij gaat ook steeds meer op geluiden en bekende stemmen reageren. De oogjes gaan open, ze gaan slikken, hikken en soms op hun duim zuigen. De ontwikkelingen van de hersenen gaat snel, de inwendige organen zijn aan het einde van dit termijn klaar met ontwikkelen en veel kraakbeen wordt omgezet in bot.  In het derde zwangerschapstrimester ga je met je verloskundige over de bevalling praten. Het is handig om een geboorteplan te hebben gemaakt, voordat je dit gesprek hebt. Dan is het afwachten op de eerste tekenen van de bevalling het belangrijkste dat jullie hoeven te doen.

Een mooie liefdevolle boodschap vanuit ons is dat je, ondanks misschien wel het ongemak, de kwaaltjes en de spanning die je dagen soms kleuren: het derde zwangerschapstrimester sluit je af met een van de mooiste ontmoetingen die jij en je partner gaan meemaken: de ontmoeting met jullie baby.